Voor de in – situ installatie The other side op de Brug der Keizerlijke Geneugten bracht ik eerst verschillende invalshoeken in kaart: de kenmerken van de locatie, de symboliek en de filosofische betekenissen van een brug en van het element water. De brug overspant het water en het water verandert voortdurend. De brug symboliseert richting en verbinding, en het water is altijd in beweging. 
Het is een mooi en poëtisch gegeven dat een kunstroute met een brug begint. Dit gegeven heb ik benadrukt: de brug is de overgang naar een andere wereld, een andere zienswijze. Je komt letterlijk en figuurlijk binnen in de tentoonstelling. The other Side nodigt uit om de brug te vieren als symbool van verbinding, reflectie en transformatie. 
Het andere is hier de niet-stedelijke ruimte. Je wordt als toeschouwer samen met de buitenwereld expliciet binnengehaald. In een wandelgang van lampionachtige objecten worden de zintuigen op scherp gesteld. Foto’s van berglandschappen worden op de lampionobjecten getoond. De foto’s verwijzen naar de reeks All my Mountains uit mijn oeuvre. Ze maken deel uit van mijn onderzoek naar de relatie tussen de natuur en de mens, tussen de objectieve ruimte en het subject, het eigene en het andere. Het zijn tegenstellingen die soms onoverbrugbaar lijken, maar die toch deel uit maken van één en dezelfde werkelijkheid en waar we met verwondering naar kunnen kijken.
De blik is relatief, het is een kwestie van perspectief. Dat blijkt als we over de brug wandelen. Eenmaal aan de overkant blijkt de ene kant de andere kant te zijn.

https://kunstbiennale.be/wilma-dijkman