De bedreigde muurbloempjes op de oude veste van Ieper (het Kandelaartje, de Muurleeuwenbek, het Klein glaskruid, de Muurviolier en de Vroegeling) stonden model voor deze in-situ-installatie waarbij ik gereflecteerd heb op het thema natuur in de stad. In het trappenhuis van het voormalige Sint-Jansgodshuis, op dat moment, het ‘Instituut der Wederverbeelding’ van de ‘Dienst der Gedroomde Gewesten’, zoomde ik in op deze bloemen en wilde daarmee, op een poëtische manier, stilstaan bij de noodzaak en het effect van bescherming van het kwetsbare in de wereld van mensen.  ‘De stad en haar muurbloempjes.’  Het beeld van het stille, teruggetrokken meisje dat maar niet ten dans gevraagd wordt, was hierbij nooit ver weg. Het Sint-Jansgodshuis zelf, van oudsher de plek waar ouderen, armen en zieken werden verzorgd, was een andere inspiratiebron voor deze installatie.

(Muurplanten komen oorspronkelijk uit zuiderse streken, waar ze van nature op rotsachtige, kalkrijke gronden groeien. In België en Nederland wisten verschillende soorten zich een plekje te veroveren op oude muren die met kalkmortel gevoegd zijn. Tegenwoordig zijn er echter nog maar weinig echt oude muren met kalkmortel over waardoor de muurplanten heel zeldzaam zijn geworden. In Ieper worden deze oude muren daarom zorgvuldig beheerd. Muurplanten leveren immers een grote bijdrage aan de biodiversiteit en het genenbehoud van onze wilde flora.)